Random Snippets #4
Random
Snippets van de afgelopen maand:
- Liet
ik me weer van mijn handigste kant zien. Na mijn val
van mijn fiets vorig jaar, sloeg ik mijn voet om tijdens een
looptoertje. Stomweg gestruikeld over een steen. Resultaat: een knie die
serieus open lag en een voet waarin ik alle pezen heb verrokken die ne
mens maar kan verrekken. Dat zijn er maar 3 in ne voet maar ik heb wel
serieus mijn best gedaan op die 3.
- Dat
was 11 september. Nu zijn we 11 oktober, is mijn knie sinds een dikke week
helemaal genezen, maar kan ik nog steeds niet teveel doen met mijn enkel.
Stevige schoenen en occassioneel een steunverband zijn nog steeds mijn
partners in crime. Het zwaarste: trappenlopen. Ik loop blijkbaar veel
trappen, ook al slapen wij - zijnde ikzelf en de echtgenoot - beneden.
Maar de kinderen slapen boven en ik heb daar toch veel last van. Mijne
enkel is ook nog wat dikker als den andere. Geen idee of dat normaal is,
maar het zal wel eens beteren zeker.
- Ik
zie er naar uit om terug te kunnen gaan sporten maar ik heb het tot
hiertoe nog niet durven riskeren.
- Ons
F., dat is een kieskeurige. Zo kieskeurig dat ze zelf vergeet wat ze wel
of niet lekker vindt en al standaard zegt dat ze het niet lust. T. maakte
haar overlaatst wijs dat ze geen craquotten lust, terwijl ze die de dag
ervoor met plezier op at. Ze lust geen hesp of ananas, maar haar
lievelingspizza is wel pizza Hawai. Groene soep weigert ze te eten, maar
gooit er spekskes in en zegt er "feestsoep' tegen, dan smult ze
ervan. En de dingen die ze wel lust, zoals amandelen, gekruide kip, zijn
dan weer dingen die de rest niet graag lust. Ik hou zo niet van liegen
tegen de kinderen, maar zo soms zijn we wel creatief met de waarheid.
- Een
paar maanden geleden raspte ik courgette tot slierten en maakte ze wijs
dat het een nieuw soort pasta was. Zoonlief zag het courgette-afval en
vroeg zich wel af of ik dat er niet had ingedraaid maar gelukkig had ik
ook een grote pot soep gemaakt en kon ik het daarop steken.
- Die pasta was een
succes dus probeerde ik afgelopen week nog eens iets: ik raspte bloemkool.
Leek wat op rijst en ik warmde het op. Schotelde het de kinderen voor met
veel appelmoes. T. en L. vonden het vies. F. was al aan het smullen van
haar 2e bord toen R. - die werd
opgehouden door een driftbui -
aan tafel kwam zitten. R. deed er 3 happen van en had het door. T. en L.
letterlijk in tranen, vol ongeloof dat ik hun zoiets zou lappen. F. at rustig
door. Missie geslaagd!
- Ons
R. had de afgelopen maand bijna constant last van haar luchtwegen. Ze
blijkt 'allergische' astma te hebben. Niet zo erg als gewone astma - voor
zover ik de uitleg van de luchtwegenspecialist begrepen heb - maar astma
getriggerd door haar allergie. Ze is allergisch voor huisstofmijt en als
ze een opstoot krijgt, zijn haar puffers niet meer goed genoeg, ze moet
meer medicatie nemen.
- Haar
bloedwaarden stonden over de 100, terwijl het eigenlijk minder moet zijn
dan 0,1. Niet moeilijk dat haar snot hier soms rondvloog en ze af en toe
moest vechten voor adem.
- Dus
moesten we noodgedwongen wel naar de Ikea voor een nieuwe matras ( alsof
dat een straf is) en hebben we toch ook maar geïnvesteerd in
anti-allergene hoezen. Al zal ze hoogstwaarschijnlijk voor lange tijd
dagelijks een allergiepilleke moeten inpakken, het helpt precies toch wel.
Dat was dan ook het enigste waar we echt nog iets aan konden veranderen.
Opgroeien met een broer met zware astma heeft me wel het een en ander
geleerd.
- Werd
er nog wat verbouwd. Allez ja, afgebroken eigenlijk. Dat besteden we uit.
Onze zoon doet dat gratis en voor niks en met veel plezier. Geeft die ne
koevoet in zijn handen en die kleine is gelukkig. Af en toe wat
"kinderarbeid" kan geen kwaad en het is handig dat ik het niet
moet doen. Of toch niet zoveel. Geen paniek voor de allergische dochter: tis een kamertje achter de kamer van T. en F.. Ons R. - die daar toch niet moet komen of slapen - heeft verbod gekregen om daar te komen en we houden alles goed afgesloten zodat ze er zo weinig mogelijk last van heeft. En kuisen he, kuisen tegen de sterren op.

- Willen
die kinderen van ons er echt wel heel graag nog een kleintje bij. Liefst
een broertje maar als het moet is een zusje ook wel goed. Ik wil dat echt
niet, 4 is voor ons meer als genoeg. ( en als de epidurale tijdens het
hechten van de keizersnede ineens uitgewerkt is, dan heb je reden genoeg
om niet meer te willen bevallen - gene paniek trouwens voor de aanstaande
mama's, de epi was niet slecht gestoken maar ik heb een geschiedenis van
niet/amper reageren op medicatie en epidurale valt daar dus ook onder. Al
was het fijn geweest om dat niet te moeten ontdekken op die moment.)
- We
hebben dus een deal gemaakt: ik zorg voor 4 kinderen *taak volbracht* en
die kinderen moeten dan zelf maar aan kinderen beginnen als ze zo graag
een baby'tje willen. Maar dan wel pas binnen 20 jaar. Of 25. Ik ben eens
benieuwd wie het beste naar mij gaat luisteren.
- Ben
ik een fervente lezer en lijk ik dat door te geven aan mijn kinderen. Daar
ben ik heel blij om, echt waar, maar nu hebben ze ook allemaal een boek
liggen op de wc - op mijne boek - en moet ik ze er eerst af jagen
vooraleer ik rustig kan lezen op de wc. Dat is soms mijn enige toevluchtshaven,
een minuutje - of meer - rustig lezen op de wc. Nu ze groter worden valt dat wel mee, maar toen ze kleiner waren had ik dat af en toe toch echt wel nodig, zo'n momentje voor mezelf. Al is het op de wc.
- Ik
kocht vorige week een wekker die wekt met daglicht. Ge stelt hem in op het
wekuur - 6u in ons geval - en vanaf half6 begint die dan lichtjes daglicht
te stimuleren. Doel ervan is om op een aangename manier gewekt te worden,
zonder uw bioritme bruut te storen ( wat het gepiep van een gewone wekker
vaak wel doet). Vond ik wel leuk, en dan kan ik mijn gsm - die dienstdeed
als wekker - in de keuken laten liggen. Want ik vind dat toch niet zo fijn
dat die naast mijn bed ligt.
- De
eerste nacht stelden we hem in vlak voor we gingen slapen. 90min later
begon hij ineens af te gaan. Blijkbaar op een verkeerd knopke gedrukt. Uit
colére heb ik hem uitgetrokken. Ventje had zijne wekker op zijn iphone
toch opgezet want hij bekeek / bekijkt mijne wekker wantrouwig dus werden
we nog om 6u gewekt.
- De
2e en de 3e nacht zette ik hem 's nachts zelf af omdat de jongste bij ons
in bed kroop. Het laatste wat ik dan wil is dat ze om half6 al wakker is,
laat ze maar slapen. Haar biologische klok is zo geprogrammeerd dat ze om
7u wakker is, wekker of geen wekker.
- De
4e nacht ging zoals gepland: om half6 begon hij te schijnen, om 6u maakte
hij erbij geluid. Zeer irritant volgens mijne man, die daar nogal snel van
wakker werd. Ik werd half wakker van het geluid, zette hem af en draaide
me nog eens om. Om dan een halfuur later toch maar op te staan.
- Want
waar ik een beetje voor vreesde gebeurde: ik ben een vaste slaper die
altijd en overal kan slapen - er zijn bewijzen dat ik, na een korte nacht,
in slaap gevallen ben op een zetel bij vrienden thuis. Naast de TV, waar
een film luid opstond voor 7(!) al even luidruchtige kinderen. Ik sliep er
gewoon door -. En doordat ik met de nacht werk, ben ik het ook gewoon om
overdag te slapen, ook al is het licht. Dus tot hiertoe lijkt de wekker
niet echt effect te hebben, maar ik geef niet op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten